EPISOD 5
Awak sangat bijak.
Serahkan benda itu.
Jangan cari pasal.
Mereka bermusuhan?
Jadi dia pun bukan orang yang baik.
Dia mahu ambil harta Tie.
Tak mungkin.
Sebagai tuannya, saya kena bertindak.
Nak beri atau tak?
Apa dia?
- Saya tak tahu apa-apa. - Jangan tipu.
Awak nak matikah?
Awak boleh pukul saya sampai mati, tapi saya tetap tak tahu.
Awak paksa saya untuk bertindak.
Awak bukan penyangak.
Tapi kalau awak nak mati,
saya akan tunaikan hasrat awak.
Kenapa masih tercegat di sana? Larilah!
- Mari. - Hei.
Ada rumah di sana.
- Mari. - Hei!
Letihnya.
Hei!
Saya selamatkan awak, tapi begini awak layan saya?
Maaf.
Terima kasih.
Siapa berterima kasih dengan muka masam setelah diselamatkan?
Saya nak tidurlah.
Hei.
Siapa nama perempuan garang tadi?
Nama dia Zhang Jing. Orang panggil dia Pari-pari Kecil.
Zhang Jing?
Memang susah nak selamatkan saya daripada dia.
Tapi saya pasti sekarang dia bencikan awak. Jaga-jaga.
Apa yang nak ditakutkan?
Dia tak nampak saya pun.
Macam mana dia nak cari saya?
Dia takkan setanding dengan saya.
Hei.
Tunjukkan saya benda itu.
- Benda apa? - Benda itulah.
Benda yang bermati-matian awak sorokkan itu.
Mesti awak tahu.
Saya tak tahu.
Hei.
Saya hampir mati selamatkan awak tadi.
Saya nak tengok pun tak boleh.
Saya nak tengok saja. Bukan nak ambil.
Tak ada pada saya.
Apa?
Kenapa awak ketawa?
Awak tipu saya.
Awak tak tahu saya pakar menipu?
Baiklah.
Awak kata tak ada pada awak.
Habis, kenapa mereka kejar awak dan kenapa awak lari?
Memang betullah.
Begini sajalah.
Saya beritahu awak rahsia, tapi jangan beritahu orang.
Baik.
Sebenarnya, benda itu ada pada orang yang sangat rapat dengan saya.
Saya takut orang lain akan cari dia.
Jadi saya kata ia ada pada saya.
Mereka akan kejar saya dan dia akan selamat.
Ini dipanggil rancangan larikan diri yang licik.
Tak sangka awak
lelaki baik yang korbankan diri sendiri untuk orang lain.
Kalau begitu, baiklah. Tak apalah kalau saya tak tengok.
Tapi awak boleh beritahu saya apa bendanya.
Tak ada apa yang istimewa.
Itu cuma peta harta karun.
Harta karun...
Saya ingatkan sesuatu yang istimewa.
Peta harta karun saja rupanya.
Saya boleh dapatkan harta karun yang saya mahu.
Saya tak berminat dengan peta itu.
Hei.
Haus pula.
Ambil air dari perigi di luar.
Aduhai.
Cepat.
Baiklah.
Berehat, tuan. Saya pergi ambil air.
Pari-pari Kecil?
Hei, masuk. Pari-pari Kecil ada di sini.
Kuda putih saya.
Ia tahu saya tuannya.
Ia ikut saya sampai ke sini.
Awak kenal saya?
Bagusnya.
Esok saya belanja awak kubis.
Oh, ya, saya kena beri awak nama.
Macam mana...
Macam mana kalau Kubis?
Kubis.
Okey?
Nah, manis rasanya.
Minumlah.
Hei.
Kenapa awak pentingkan diri?
Minum seorang saja.
Kubis dah jauh mengembara dan belum minum.
Hei.
Penat-penat saya cuci dua mangkuk ini.
Kenapa tak suruh ia minum dari periuk?
Baiklah.
Nanti saya letak air dalam periuk.
Kenapa?
Kaki saya kebas sebab duduk lama.
Lemah betul awak.
Tunggu di sini dan minum air.
Terima kasih.
Ambil air dan suruh Kubis minum lagi.
Jangan risau.
Nah.
Bukankah awak haus? Kenapa pandang saja?
Boleh jadi tak
air perigi itu beracun?
Sampai ke situ pula.
Saya dah rasa air tadi.
Kalau beracun, mesti saya dah mati.
Lagipun, tengok.
Kubis pun minum.
Awak terlalu curiga. Terpulanglah nak minum atau tak.
Awak yang haus.
Baiklah.
Memandangkan awak minum, tak ada apa yang nak ditakutkan.
- Manisnya. - Saya tak tipu awak, bukan?
Kenapa saya rasa pening-pening?
Jangan minum. Air perigi itu beracun.
Ini...
Air perigi itu tak beracun.
Saya cuma letak ubat tidur saja.
Semoga tidur lena.
Esok pagi baru awak bangun.
Kenapa beri saya ubat tidur?
Ada perkara yang saya nak uruskan.
Saya takut awak akan rosakkannya.
Sebenarnya, awak bijak orangnya.
Tapi awak tetap tak bijak macam saya.
Mungkinkah awak pun dah terminum ubat tidur itu?
Awak...
Apa awak kata tadi?
"Sebenarnya, awak bijak orangnya.
Tapi awak tak bijak macam saya."
Awak ingat saya tak nampak awak letak ubat tidur?
Biar saya terus terang.
Mata saya tajam.
Saya boleh cari jarum di lantai pada tengah-tengah malam.
- Awak tukar mangkuk itu? - Ya.
Saya tukar mangkuk itu.
Saya tahu muslihat ini sejak berumur dua tahun lagi.
Apa yang awak buat?
Bukankah awak kata awak tak sorokkan apa-apa?
Sekarang,
saya nak periksa badan awak dari kepala sampai kaki.
Tengok kalau awak tipu saya.
Tidak...
Dia lelaki.
Kenapa takut saya periksa badannya?
Lelaki seboleh-bolehnya tak nak cuci pinggan.
Mungkinkah dia...
Dia sangat aneh.
Kenapa dia tertidur di sini?
Puas kejut, tak nak bangun.
Hei, kawan.
Bangunlah.
Selesema kalau tidur di sini.
Ini salah saya.
Kenapa saya nak minum air di sini?
Apa saya nak buat?
Takkan saya nak biarkan dia?
Hei, kawan.
Bangunlah.
- Selesema kalau tidur di sini. - Awak tak kenal dia?
Bila cik muda sampai?
Berani awak panggil saya cik muda, budak nakal?
Saya tersilap...
- Cik. - Jangan panggil saya begitu juga.
Cik! Puan!
Cik! Puan! Saya akan berhenti!
Bagus.
Puan.
Jangan marah.
Puan tak pernah dengar?
Kalau naik darah, nanti cepat tua dan hodoh.
Lihat, puan sangat cantik.
Sayanglah kalau puan jadi hodoh, bukan?
Betulkah awak rasa saya cantik?
Ya.
Kalau cantik sekalipun, siapa awak nak puji saya?
Baiklah, saya takkan cakap lagi!
Saya takkan cakap lagi! Takkan!
Jadi apa awak buat di sini?
Saya?
Saya datang untuk suatu urusan dengan beberapa orang pak cik.
Pak cik sulung berikan saya seekor kuda.
Siapa sangka ia sebenarnya liar walaupun nampak jinak?
Tiba-tiba ia lari dengan pantas dan saya tak dapat halang.
Tahu-tahu sampai di sini.
Kuda yang paling jinak sekalipun tak dapat dihalang apabila ia jadi gila.
Tepat sekali!
Puan, lihatlah lelaki ini.
Dia akan sakit kalau baring di sini.
Apa kita nak buat?
Awak ingat dia sedang tidur?
Dia bukan tidur?
Adakah dia dah mati?
Si bengap.
Dengar sini. Dia telah diracun.
Tepat pada masanya. Mari lihat kalau kesannya masih ada.
Pari-pari Kecil mungkin garang, tapi dia seorang wanita.
Dia langsung tak segan menyentuh lelaki itu.
Nampaknya yang terlantar ini
mungkin...
Alamak.
Sesiapa yang meracuni dia sudah mengambilnya.
Siapa agaknya?
Hei, pergi ambil sebaldi air dan simbah ke atasnya.
Saya perlu menyoalnya.
Baiklah. Bukan setakat satu baldi, sepuluh pun boleh.
Ini airnya.
Awak nak mati?
Puan, saya tak sengaja.
Maaf! Biar saya keringkan!
Awak nampak pintar. Tak sangka awak bodoh macam babi.
Kenapa ini?
Kenapa tiba-tiba jatuh?
Puan begitu garang ketika pukul saya. Kenapa tiba-tiba lemah?
Usaha yang baik.
Saya tak sangka awak berkemahiran.
Saya minta maaf.
Saya tak sengaja.
Saya nak beri air dalam baldi ini kepada kuda awak.
Saya terbakar punggungnya.
Saya rasa sangat bersalah.
Tapi awak tak menunggangnya ke sini.
Saya tahu awak mesti dah bawa ia untuk dirawat.
Jadi awak yang cederakan Yingtao.
Kuda merah awak dipanggil Yingtao, bermaksud ceri?
Cantik nama itu.
Api membakar ceri, air melemaskan pari-pari.
Saya bukan babi yang bodoh, bukan?
Dengar sini.
Jangan anggap orang lain bodoh dan ambil kesempatan terhadap mereka.
Adik manis.
Awak suka dapat nama yang hebat.
Nanti nasib awak malang.
Ini tak betul.
Awak tampar saya sebanyak tiga kali.
Saya perlu menuntut bela.
Lupakannya.
Sebab awak perempuan, saya tak mahu berdendam dengan awak.
Saya cabar awak!
Awak masih begitu garang walaupun begini.
Saya tahu awak akan berdendam selama-lamanya.
Tak boleh begini.
Saya lelaki dan awak perempuan.
Awak tampar saya tiga kali, saya pun sama.
Kalau orang tahu, mesti tak elok.
Apa saya nak buat?
Pergi mati.
Saya dah tahu.
Apa awak sedang buat?
Awak tampar saya dengan tangan awak.
Saya nak tampar awak dengan mulut.
Saya yakin awak takkan sakit.
Penyangak...
Berani awak?
Awak sangat wangi.
Kita sebaya. Macam mana saya nak panggil awak puan?
Awak lebih sesuai jadi isteri saya.
Saya akan bunuh awak.
Betul.
Bunuh saya!
Lebih baik awak bunuh saya.
Kalau tak, awak akan mati di tangan saya.
Awak akan mati secara perlahan-lahan.
Saya sumpah saya akan buat awak menyesal!
Jeritlah.
Teruskan menjerit.
Biar semua serigala datang.
Mari pergi.
Jadi awak pun boleh tertidur dan akhirnya dalam kawalan saya.
Saya sedang bermimpi indah tadi.
Kenapa awak kejut saya?
Saya baru nak cium seseorang sebanyak 100 kali dalam mimpi saya.
Beginilah.
Biar saya cium awak 100 kali. Baru seri.
Awak...
Apa awak buat selepas saya pengsan?
Saya tak buat apa-apa.
Saya cuma
periksa badan awak dari kepala hingga kaki.
Tak terlepas satu bahagian pun.
- Awak... - Apa?
Lihatlah awak.
Kenapa tak beritahu dari awal yang awak perempuan?
Kalau tak, saya pasti takkan meraba awak sebelum ini.
Awak cuma boleh jadi isteri saya sekarang.
Saya cuma mampu menyara isteri yang tak terlalu cantik.
Apa awak buat ini?
Awak betul-betul nak bunuh saya?
Saya bergurau saja.
Kalau tiada apa-apa lagi, saya nak bunuh awak sekarang.
Masih ada lagi.
Cakap cepat!
Beritahu lelaki-lelaki lain di dunia
apabila mereka nampak wanita ditimpa masalah, jangan tolong.
Walaupun kalau nyawa wanita itu terancam,
jangan sesekali bakar punggung kuda orang.
Dia cuma boleh bakar punggung kudanya sendiri.
Kalau ada wanita minta tolong,
mereka perlu abaikan dia dan lari terus.
Lebih laju, lebih baik!
Tepat sekali.
Awak memang selamatkan saya.
Tapi apa yang awak nak saya buat?
Apa saya nak buat?
Baiklah.
Janganlah sedih.
Apa kata awak bunuh saya?
Mungkin awak akan ceria sikit.
Selain itu, mati di tangan awak
buat saya rasa gembira.
Bunuhlah!
Hei! Tie Xinnan!
Awak belum bebaskan saya!
Hei!
Jiang Xiaoyu...
Geramnya.
Saya dah cakap jangan terlibat dengan wanita.
Kalau awak mati sekarang, memang patut pun!
Ada sesiapa di sana?
Siapa nak selamatkan saya?
Tak boleh jadi.
Awak datang balik.
Boleh ikut saya?
Boleh!
Sudah tentulah!
Tapi bukankah awak
perlu lepaskan dulu titik-titik tekanan saya?
Kalau tak, awak nak dukung saya
atau kendong di belakang?
Oh, Tuhanku.
Selepas berfikir panjang, saya rasa awak baik terhadap saya.
Pada mulanya, saya tak nak awak ikut
sebab tempat itu berbahaya.
Awak takut?
Beritahu saya.
Awak nak ke mana?
Nama tempat itu ialah Gunung Kunlun.
Saya...
Awak mahu pergi ke Ngarai Hina.
Macam mana awak tahu?
Aduhai.
Wanita muda ini tanya saya
macam mana saya tahu tentang Ngarai Hina.
Awak beritahu saya dulu.
Kenapa awak nak ke Ngarai Hina?
Saya nak cari seseorang.
Siapa?
- Awak tak kenal dia pun. - Saya tak kenal?
Dengar sini.
Saya kenal semua orang di Ngarai Hina.
Saya membesar di situ.
Apa?
Kenapa saya nak tipu awak?
Tak nak cakap sudah.
Nama keluarganya ialah Tie.
Dia sangat terkenal.
Salah satu Sepuluh Penyangak, Singa Gila, Tie Zhan?
Awak kenal dia?
Dia ada di Ngarai Hina, bukan?
Nasib baik awak jumpa saya.
Kalau tak, pasti sia-sia perjalanan awak.
Siapa kata dia ada di Ngarai Hina?
Awak patut belasah dia cukup-cukup.
Dengar sini.
Singa Gila, Tie Zhan tak ada di Ngarai Hina.
Dia tak pernah pergi ke sana.
Dia di mana?
Saya tak tahu. Tapi dia tak ada di Ngarai Hina.
Mungkin dia dah mati.
Mati?
Tak mungkin.
Kenapa tak mungkin?
Semua orang meningkat usia dan mati.
Ramai orang mati setiap hari.
Macam mana awak boleh jamin yang Singa Gila, Tie Zhan takkan mati?
Dia dah mati?
Mati...
Hei...
Hei.
Tuan mesti kepenatan.
Mengembara tentu memenatkan, bukan?
Pak cik, berapa harga buah-buahan ini?
Lima syiling untuk tiga biji.
Saya berikan 30 syiling.
Saya beli semua buah pak cik.
Terima kasih, tuan. Terima kasih banyak.
Pelayan, satu teko teh.
Ya, tuan.
Tuan, silakan minum.
Tuan.
Harganya tak sampai 30 syiling.
Bayar 20 syiling saja.
Pak cik.
Manisnya. Pak cik jual murah sangat.
Kalau saya cakap harganya 30 syiling, terimalah.
Ia memang berbaloi.
Terima kasih, tuan.
Tuan terlalu baik hati.
Saya doakan tuan sentiasa dirahmati.
- Sentiasa dirahmati. - Terima kasih. Pak cik, jaga diri.
Tuan, nak sikit?
Rasanya sedap.
Awak terlalu baik.
Saya ada banyak sangat buah.
Saya tak boleh habiskan.
Takdir menemukan kita.
Jemputlah makan sekali.
Kamu berdua nak tak? Ia sangat enak.
Kalau awak tak dapat habiskan, kenapa beli banyak?
Kamu tak tahu.
Tak ramai orang lalu di sini.
Dia mungkin tak dapat jual banyak dalam sehari.
Kalau tak habis dijual, dia mungkin akan tunggu sehingga malam.
Tak sangka awak begitu baik hati.
Bantu orang lain seperti bantu diri sendiri.
Nah. Cubalah satu.
Tuan, ada cabang di laluan depan.
Saya menuju ke timur. Tuan pula?
- Saya ke barat, - Jumpa lagi kalau begitu.
Saya gembira dapat berkenalan.
Saya Tao Sanwang, pengikut Empat Lautan Wilayah Qingdong.
Siapa nama tuan?
Saya dari Istana Yihua, Hua Wuque.
Istana Yihua?
Cuma ada pengikut-pengikut wanita di sana.
Berani awak menyamar? Rasakan ini!
Jaga-jaga, tuan!
Ilmu pahlawan ini memang dari Istana Yihua.
Maafkan saya, tuan.
Saya cuma mahu menguji tuan.
Saya tak nak orang guna nama Istana Yihua untuk
- lakukan jenayah. - Biadab!
Dia tuan muda Istana Yihua. Berani awak uji dia?
Tolong bangun.
Tuan.
Istana Yihua ialah Dunia Pahlawan Agung. Saya cuai tadi.
Maafkan saya kerana menghina tuan.
Kita kebetulan bertemu.
Awak tawarkan saya buah.
Kita serasi sepanjang perjalanan. Jadi kita dah berkawan.
Tak salah kalau berlatih berlawan antara kawan, bukan?
Tuan, saya berbesar hati tuan anggap saya kawan.
Kumpulan Empat Lautan memang hormati Istana Yihua.
Kalau ada masa, ikutlah saya ke wilayah kami untuk berseronok.
Saya boleh tawarkan layanan yang baik.
Terima kasih,
tapi kami ada tugasan penting.
Kami mesti cepat.
Apakah tugasan itu?
Kumpulan Lautan Empat mungkin kecil, tapi kami ada pengikut
yang boleh membantu tuan.
- Saya sedang cari orang. - Siapa?
Namanya Jiang Xiaoyu.
Jiang Xiaoyu?
Tiga hari lalu, salah satu pengikut kami ada sebut nama dia.
Awak tahu Jiang Xiaoyu berada di mana?
Jangan terburu-buru.
Saya dengar namanya sepintas lalu.
Tapi saya tak pasti kalau dia orang yang tuan cari.
Beginilah.
Pekan Teratai sepuluh batu dari sini.
Tokong Dewa Bumi terletak di timur.
Tuan tunggu saya di situ.
Saya akan pulang ke wilayah saya dan tanya pengikut saya.
Saya akan maklumkan malam ini.
Terima kasih.
Saya berbesar hati untuk membantu Istana Yihua.
Tuan, saya minta diri dulu. Jumpa malam ini.
Tak sangka kita dapat maklumat Jiang Xiaoyu sepantas ini.
Tahniah, tuan.
Jangan gembira terlalu awal.
Tiada apa yang pasti dalam dunia pahlawan.
Kita tak tahu jika itu Jiang Xiaoyu yang kita cari.
He Lu.
Apa pendapat awak
tentang Tao Sanwang?
Dia bukan orang jahat.
Dia nampak seperti boleh diharap.
Kita tunggu berita dia.
Awak senyap saja dari tadi.
Awak tak bercakap, jadi kenapa saya nak bercakap?
Awak nak tanya saya apa-apa soalan?
Soalan untuk awak?
Apa yang saya tak tahu?
Apa yang awak tahu?
Awak tiada arah tuju.
Awak ingin mendapatkan bantuan ayah awak.
Berapa usia awak ketika dia tinggalkan awak?
Ayah saya?
Siapa ayah saya?
Singa Gila, Tie Zhan.
- Siapa yang cakap? - Saya.
Kaum wanita memang begitu.
Walaupun mereka dah tahu,
mereka takkan mengaku.
Jadi, tak penting sama ada awak mengaku atau tak.
Apa lagi yang awak tahu?
Saya juga tahu yang nama awak
bukan Xinnan.
Nama awak ialah
Xinlan.
Tie Xinlan.
Baru sesuai dengan awak.
Betul. Nama saya Tie Xinlan.
"Lan" bermaksud orkid.
Saya tahu
awak mesti rasa sangat sedih.
Awak tak ada tempat bergantung.
Awak mungkin akan ditangkap bila-bila masa.
Saya tak cakap apa-apa tadi supaya awak boleh tenangkan fikiran
dan fikirkan langkah seterusnya.
Tapi awak perlu fikirkan sesuatu dengan segera.
Saya tak boleh terus teman awak.
- Tak boleh? Saya... - Ya.
Saya ingat awak dan saya boleh berkawan dan menyara hidup
dalam dunia pahlawan.
Tapi saya tak tahu yang awak seorang wanita.
Sekarang saya dah tahu, tak jadilah.
Awak tak perlu jadi pengikut saya.
- Tapi awak... - Kita tiada apa-apa pertalian.
Macam mana seorang wanita dan lelaki mengembara bersama setiap hari?
Saya juga ada banyak hal untuk diselesaikan.
Betul.
Kita tiada apa-apa pertalian.
Awak boleh pergi.
Awak pula?
Ada tempat saya boleh pergi.
Awak tak perlu risau.
Baiklah.
Disebabkan awak masih lemah, saya rasa awak tak boleh berjalan lagi.
Awak boleh simpan kuda putih ini.
Saya tak perlukan kuda putih ini,
saya tak mahu apa-apa.
Baiklah.
Saya sangat menyayangi Kubis.
Saya sebenarnya tak sanggup berpisah dengannya.
Selamat tinggal.
Jaga diri.
Saya boleh jaga diri saya sendiri.
Tak payah pura-pura ambil berat.
Saya lebih rela mati daripada jumpa awak lagi!
Hujanlah.
Dia dah jumpa tempat untuk berlindungkah?
Awak memang bodoh!
Kenapa tak cari tempat berlindung?
Saya cakap dengan awak.
Mari!
Tuan, saya dah sampai.
Sanwang, saya sedang menunggu awak.
- Ada berita Jiang Xiaoyu? - Ya.
Tiga hari lalu, Jiang Xiaoyu bergaduh dengan salah satu orang kami.
Puncanya dia membuli warga emas.
Malangnya, pengikut kami tak setanding dia lalu kalah.
Mana Jiang Xiaoyu sekarang?
Dia culik seorang gadis.
Dia sedang bersembunyi di sebuah rumah tumpangan usang.
- Bawa saya ke sana. - Nanti, tuan.
Saya cuma tahu namanya Jiang Xiaoyu.
Tapi saya tak tahu jika dia orang yang tuan cari.
Dia buli warga emas dan culik seorang gadis muda.
Hanya orang sebegitu boleh jadi musuh Istana Yihua.
Patutlah kedua-dua mak cik saya bencikan dia.
Mesti dia orangnya.
Baguslah.
Kenapa tuan mencari Jiang Xiaoyu?
Saya nak bunuh dia.
Bunuh dia?
Tepat sekali.
Ada dendamkah di antara tuan dan Jiang Xiaoyu?
Tak, saya cuma ikut arahan Tuan Guru Yaoyue dari Istana Yihua.
Apa salahnya terhadap Istana Yihua?
Kenapa awak banyak tanya?
Tiada siapa langgar arahan Tuan Guru Yaoyue Istana Yihua.
Sanwang.
Saya tak beritahu yang saya akan bunuh Jiang Xiaoyu.
Saya tak mahu paksa awak atau menyalahkan awak.
Awak tak perlu bawa kami jumpa dia.
He Lu, He Shuang. Mari pergi.
Tuan, tunggu sebentar.
Istana Yihua ialah Dunia Pahlawan Agung. Pasti ada sebabnya.
Saya tiada hak nak tanya. Maafkan saya, tuan.
Tuan, silakan.
- Salam, tuan. - Salam, tuan.
Saya memanggil kamu kerana
tuan muda telah menemui lokasi musuh kita.
Kita selesaikan misi ini malam ini.
- Tahniah, tuan. - Tahniah, tuan.
Tuan ada ramai pembantu.
Ini sangat hebat.
Mari ikut sini.
RUMAH TUMPANGAN XINGLONG
Inilah tempatnya, tuan.
Rumah tumpangan ini dah lama kosong.
Saya dengar ia berhantu.
- Jiang Xiaoyu ada di dalam sana? - Ya, biar saya bawa tuan masuk.
Sanwang, berhenti.
Tunggu di luar sini.
Takkan saya tunggu di luar?
Saya cukup berbesar hati dapat bertemu tuan muda Istana Yihua
dan menawarkan bantuan.
- Takkan... - Tak apa.
Terima kasih.
Loceng Isyarat, Kuku Mencucuk Kuda, Dinding Pagar Sesat.
Tuan tahu semua istilah ini?
Walaupun tuan berkemahiran tinggi, tuan tak berpengalaman.
Jiang Xiaoyu sangat bijak.
Dia pasti dah sediakan perangkap di sekeliling tempat
untuk halang serang hendap daripada musuh.
Kalau tuan tak kisah, boleh saya masuk bersama tuan?
Tuan, benarkan Tao Sanwang mengiringi tuan.
Kami akan masuk bersama tuan.
Tuan.
Apakah tahap kemahiran Jiang Xiaoyu?
Walaupun berkemahiran,
dia pasti akan menyerah diri di hadapan tuan muda kami.
Kalau begitu, kamu tak perlu masuk.
Kamu berenam boleh jaga sekeliling kawasan.
Kalau Jiang Xiaoyu gagal melawan,
dia akan cuba melarikan diri.
Sanwang berfikiran teliti.
He Lu, He Shuang.
Tuan, jangan bimbang.
Jiang Xiaoyu takkan terlepas.
Mari pergi.
Sanwang.
Sanwang, apa kita nak buat?
Semua, mari bersatu
untuk membunuh pembunuh ini.
Sanwang.
- Adakah ini satu salah faham? - Tak.
Saya perlu bunuh tuan hari ini.
DUYOU
Pedang Duyou?
Ini pedang yang bagus.
Jangan buang masa.
Saya dalam tangan tuan, tuan boleh buat apa-apa saja.
Tao Sanwang.
Sejak meninggalkan Lembah Xiuyu, awak orang pertama saya kagumi.
Kita tiada apa-apa dendam, kenapa awak mahu bunuh saya?
Tuan lupa nyawa-nyawa yang dibunuh di Rumah Tumpangan Fucheng?
Sanwang, lihat.
Rumah Tumpangan Fucheng?
Mereka cuma golongan biasa yang tak bersalah.
Mereka dibunuh oleh Istana Yihua tanpa sebab.
Sebagai pengikut puak yang dilatih sejak kecil,
saya mesti bertindak.
Pergi sekarang.
Apa maksud tuan?
Saya tak perlu jelaskannya.
Tuan ingat saya akan berterima kasih sebab tuan lepaskan saya?
Jangan harap!
Kalau berpeluang lagi, saya tetap akan bunuh tuan.
Mari pergi.
Adakah Tao Sanwang
hanya nama palsu?
Betul. Nama sebenar saya ialah Qin Ziling.
Hua Wuque, ingat.
Saya mungkin tak berkemahiran,
tetapi saya tak gentar.
Kalau langgar peraturan lagi,
saya akan lawan tuan sampai mati.
Siapa awak?
Awak dah bangun?
Awak rupanya.
Xiaoyu'er.
Siapa yang sudi layan awak sebaik ini selain saya?
Kita ada di mana?
Bukankah awak suka kena hujan dan pura-pura kuat?
Dah berhari-hari awak sakit. Awak tak sedarkan diri.
Awak deman panas juga.
Siapa tukar pakaian saya?
- Saya. - Awak!
Jangan bimbang. Saya dah tukar setiap helaian pakaian awak.
Tuan, saya dah tukar pakaian gadis muda di bilik ini.
Bagus, terima kasih.
Nah.
Minum ubat awak.
Ubat apa ini? Busuknya.
Saya sediakannya untuk penyakit awak.
Ini ubat terbaik di dunia.
Maksudnya, awak yang sediakan ubat saya?
Awak tahu merawat penyakit?
- Awak tahu macam-macam? - Minum ubat awak.
Sebelum ini saya terpaksa tuang dalam mulut awak.
Sekarang awak dah sedar,
tetap nak saya paksa awak minum?
Awak jaga saya selama ini?
Ya.
Terima kasih.
Terjemahan sari kata oleh Nurul Jannah Abdul Kadir